My motivering

3 Maart 2016

Net voor die Desembervakansie begin het was ons by my een vriendin se verjaarsdag in Stellenbosch by die staatmaker, Trumpet tree (altyd 'n wenner).  Daar het ek met 'n ander vriendin in kontak gekom wat sopas van die seiljagte afgekom het. Op daardie stadium was my planne nog Australië, maar was ek klaar bietjie verneder, want ek het al vir die res van die wêreld vertel ek gaan, en die planne val net nie in plek nie.

TIP: hou jou planne vir jouself totdat dinge realiseer.  

FILOSOFIE:  Vir die wat nie hou van filosifeer, skip dit. Haha. So kom ek begin... As iemand wat graag die Here se wil, wil volg, het ek altyd gedink om in geloof te staan is om vir almal my planne te vertel.  Dit was 'n groooot les vir my gewees om te besef dat 'n mens vertel jou planne vir die gene wat jou gaan help om nader aan jou doelwitte te kom.  Ek moes ook leer om te onderskei tussen mense wat werklik my gaan help teenoor mense wat ek DINK of GRAAG WIL Hê moet my help om te bereik wat ek moet bereik. So hoe staan 'n mens in geloof ???(vrae jy huidiglik vir jouself terwyl jy hierdie lees).  Ek gaan dit vergelyk met verhoudings.  Aan die begin van 'n verhouding met iemand spesiaals is mens baie verlief, en alles is net maanskyn en rose, en dan kom daar terugslagte.  As dit is dat julle twee persone saam moet wees, sou julle die moeilike tye deurstaan het met toewyding aan mekaar, baie gebed, vertroue op die Here, en dan 'n paer klein tekens wat vir jou sê "This is for the long run." So verlief word liefde.  Ek was verlief op Australië, en ek het in 'n droom wêreld geleef wat dit kon wees, maar soos die moeilike tye gekom het, was ek nie bereid, of lief genoeg vir Australië om dit te deurstaan nie.  Ja, dit kan wees as gevolg van my onvolwassenheid, en ego wat gebreek was, maar indien ek in Australië moet wees, dan sal dit gebeur.  Maar daar was beter planne vir my, want Frankryk het my hart kom steel, en kon ek lief raak en versigtig my wysheid, wat ek geleer het uit Australië, toepas om dit te laat werk. Nou vertrou ek meer as ooit op die Here, want ek weet dis die enigste konstante wat die verhouding gaan maak werk.   Vir Australië was daar teveel ongeduld, en het ek vir almal daarvan vertel. Frankryk het gegroei uit 'n plek binne my hart. Dit het ook in 'n tyd gekom wanneer ek dit die minste verwag het, maar onbewustelik die meeste nodig gehad het. Dis uit hierdie plek waar my geloof begin groei het en so vir meer mense die nuus begin vertel.  Ek het vertroue in Frankryk dat dit werklik gaan gebeur.  "Al het jy geloof soos 'n mostertsaadjie, sal jy berge kan versit." 'n Mostertsaadjie is nie van die begin af 'n berg.... dit groei.

Sjoe, daardie was diep ( "maar as alles diep is, is jy ook vlak"  Fliek: Pad na jou hart, 2014) Hahaha. So, terug by die vriendin.  Sy het my vertel van haar ervaring op die seiljagte in Antibes, Frankryk. Sy het gepraat van hoe wonderlik dit is om in Frankryk te wees.  Die taal, die plek, die kos, en ja, die salaris wat, soos ek dit uitgewerk het, ongeveer TRIPPELD 'n salaris is, van die maandelikse Bruto salaris van 'n permanente onderwyser.  Die volgende vergelykings het binne my gedagtes gemaal.

  ONDERWYSERES IN SUID-AFRIKA vs STEWARDESS OP SEILJAGTE IN FRANKRYK

                                min geld                                                     nogal 'n paer rand 

                         dieselfde elke dag                                             ervaar nuwe dinge 

              groei in my beroep wat nie baie                       maak genoeg geld, kom terug en                                            meer salaris gaan bring                                         begin my eie ding

                  Wag tot iets interesant gebeur                       Vat eienaarskap van my lewe en                                                                                                                             laat dinge gebeur

             Bly in my werk want dit bring genoeg                Vat 'n kans, staan in geloof met God,

       sekuriteit met 'n vaste inkomste en mense om my          en glo die mense wat jy lief het                                           wat vir my lief is                                               is in die Here se hande

KONSTANTES IN BEIDE 

Ek is jonk

Ek het nog nie afhanklikes

Ek is gesond

Ek is 'n bevoorregte vrou om geleenthede te hê in vandag se era

Die geleenthede raak meer beperk soos ek ouer word

Ek was egter weer terug gebring na realiteit toe my vriendin ook eerlik met my was en met my haar uitdagings op die seiljagte deel.  Dit was selfs vir haar (iemand wat ek na opkyk as 'n sterk onafhanklike vrou) soms moeilik. Dit was egter te min negatiewes wat my gedagtes te laat ophou droom....

Ek het tydens Desembervakansie dit aan my ouers begin noem, en bietjie daaroor geredeneer, en mettertyd het hulle my begin motiveer om dit na te jaag.  En so het my proses begin... met vrede, met opwinding, baie nuuskierigheid wat dit alles behels, en terwyl ek wonder of dit 'n moontlikheid is gaan word, word my denke gevul met die volgende gedagtes: "Frankryk is so onrealisties, almal droom daaroor, maar min volg regtig dit na... Kan ek so iets doen? My vriendin kon dit doen, ek weet van ander wat dit gedoen het. Hoekom nie? Ek kort 'n bietjie van 'n avontuur, dit sal definitief een wees." So begin ek myself oorreed om dit te doen.  Ek kontak my vriendin, en vertel haar of sy vry is, ek kort bietjie informasie, want lyk my Frankryk is besig om realiteit vir my te word.